ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ήταν ο Αντρέ, ο μικρός Αντρέ, ο ασήμαντος Αντρέ. Ο βοηθός του Γιόχαν, του σιδερά της οδού των Ρόδων. Κανείς δεν ήξερε τίποτα πέρα από το όνομα του και αυτό γιατί ήταν μόνιμα στο στόμα του αφεντικού του.

Ο Αμίρ μεγάλωσε με τις ιστορίες του παππού του. Ενός ξερακιανού γεράκου που έστηνε τον ξύλινο πάγκο του στην άκρη της αγοράς της Βαγδάτης και πουλούσε την πραμάτεια του. Μικροπράγματα που αγόραζε ή ψάρευε στο ποτάμι. Κάθε τι που πουλούσε όμως το συνόδευε και με μια ιστορία, τόσο πειστική που ο πιθανός πελάτης καθόταν και τον άκουγε μαγεμένος και...

Κι ύστερα σου λένε μην πιστεύεις στις προλήψεις, στους θρύλους και τις παραδόσεις. Από παλιά μας έλεγαν ότι τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων, αν ακούσεις χτύπημα στην πόρτα και βρεις στο κατώφλι σου έναν ξένο που ζητά να μπει για να ζεσταθεί, να τον αφήσεις μόνο αν κάνει το σταυρό του και πει λίγο από το «Πιστεύω». Ούτε το σκέφτηκα,...

Έβαλε η νύχτα τα καλά της και βγήκε στο σεργιάνι. Σήμερα είχε την τιμητική της. Όλοι θα έστρεφαν το βλέμμα τους στον ουρανό για να θαυμάσουν το φεγγάρι. Ένα θέαμα μαγευτικό και συνάμα μυστηριακό.

Το παλιό βάζο στόλιζε το σαλόνι του για χρόνια. Ήταν το πιο παλιό αντικείμενο εκεί μέσα. Κληρονομιά από τον πατέρα του, μαζί με το όνομα και όσα κουβαλούσε αυτό, έστεκε πάντα στη πιο σκοτεινή γωνία του σαλονιού. Ποτέ, όσα χρόνια και αν είχαν περάσει, δεν άλλαξε τοποθεσία. Ακόμα και τις εποχές που γινόταν ανακαίνιση ή γενική καθαριότητα στο σπίτι,...

Η φλόγα κοκκίνιζε στο τζάκι του πανδοχείου «Χρυσός Δαυλός». Λίγα τραπέζια ήταν γεμάτα γιατί η κακοκαιρία κράτησε όλους τους μόνιμους θαμώνες στο σπίτι. Μόνο όσοι έμεναν εκεί είχαν κατέβει για ένα βραδινό ποτό. Ανάμεσα τους δυο φιγούρες καθισμένες στο ακριανό τραπέζι δίπλα στο τζάκι. Ο ένας, νεαρός σε ηλικία με κάπως πολύχρωμη ενδυμασία, είχε μόλις...

Σε ένα τόπο που κανείς δεν θυμάται, μια ηλιόλουστη μέρα ένας γέρος περπατούσε σκεπτικός. Στήριζε το λιγοστό βάρος του σε ένα παλιό ξύλινο μπαστούνι ενώ τα φτωχά, φθαρμένα του ρούχα σέρνονταν στο δρόμο.

Σάββατο βράδυ. Οι δρόμοι της πόλης είχαν γεμίσει από νωρίς με κόσμο που έψαχνε τρόπους να διασκεδάσει. Για τον Ορέστη όμως δεν υπήρχε χρόνος για διασκέδαση. Με τρεμάμενα χέρια έβγαλε από το μεγάλο ξύλινο μπαούλο τον παλιό χειροποίητο καθρέφτη και τον τοποθέτησε στον τοίχο του δωματίου του. Του πήρε χρόνια και σχεδόν όλη του την περιουσία μέχρι να...

Μαζευτείτε όλοι, υπάρχει θέση για όλους δίπλα στο τζάκι. Ο χειμώνας θα κρατήσει για πολύ ακόμα και το χιόνι μόλις άρχισε να πέφτει. Αυτό εδώ το μέρος είναι το μόνο ζεστό καταφύγιο από εδώ μέχρι τη Λίμνη του Ναθάντερ. Όσο μένουμε εδώ, ο χειμώνας δεν θα μας γραπώσει στις παγωμένες δαγκάνες του. Αλλά πώς θα περάσουμε αυτές τις κρύες νύχτες;...

Τα αυτοκίνητα τους ήταν παρκαρισμένα εκεί που τα είχαν αφήσει μόνο που ήταν περικυκλωμένα από περιπολικά. Μπροστά σε κάθε πόρτα στεκόταν ένας άνδρας ντυμένος κανονικά, χωρίς στολή. Ο αστυνόμος που τους οδήγησε έξω τους φώναξε κοντά του και τους μίλησε χαμηλόφωνα.