ΙΣΤΟΡΙΕΣ

«Εδώ δεν θα χρειαστούμε απλά έναν άσσο, μόνο με Φλος θα βγούμε σώοι και αβλαβείς» τόνισε ή Αλίκη στο άκουσμα της τελευταία φράσης του μπάτλερ. Και στη σκέψη παλιών ωραίων στιγμών της ήρθε να χαμογελάσει.

Η πομπή των τριών αυτοκινήτων κατεβαίνοντας από το Πανόραμα βγήκε στην περιφερειακή οδό. Ο άνδρας από το αμάξι της Στέλλας έδινε οδηγίες μέσω τηλεφώνου και μερικές στιγμές φαινόταν πολύ εκνευρισμένος.

Και οι πέντε που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στην τραπεζαρία προσπαθούσαν να ξαναβρούν το ρυθμό της αναπνοής τους και να φέρουν τους χτύπους της καρδιάς σε κανονικό επίπεδο. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβη και γιατί. Στράφηκαν στον μπάτλερ έτοιμοι να το ρωτήσουν.

Τα λεπτά κυλούσαν αργά, σαν ώρες. Γύρω από το μεγάλο τραπέζι, οι καλεσμένοι κοιτούσαν ο ένας τον άλλο χωρίς να μιλάνε. Το νέο δεδομένο έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία και μια μυστήρια δουλειά περίμενε το εντάξει τους για να μπει σε δράση.

Τα πιάτα που έφτασαν στο τραπέζι ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο. Εκλεκτά εδέσματα που λίγοι από τους καλεσμένους είχαν δοκιμάσει έστω και μια φορά στη ζωή τους. Ο κύριος Παπαστεφάνου δεν το έδειχνε αλλά απολάμβανε κάθε μπουκιά στο πιάτο του. Δεν είχε ποτέ την δυνατότητα και δεν θα την είχε ποτέ με βάση τον τρόπο ζωής που είχε...

Σηκώθηκαν και άλλος με περιέργεια, άλλος με εκνευρισμό ακολούθησαν τον επίσημα ντυμένο μπάτλερ. Πέρασαν το χώρο υποδοχής την ώρα που το ρολόι στο σαλόνι άρχισε να χτυπάει και προχώρησαν στην άλλη μεριά του σπιτιού. Εκτός από αυτούς και τον οδηγό τους δεν είδαν άλλο άτομο κάτι που φαινόταν παράξενο για τον Ιάσωνα και την Αλίκη. Είχαν βρεθεί και οι...

Από την ώρα που κάθισαν στο σαλόνι η Αλίκη προσπαθούσε να θυμηθεί που ήξερε τον κύριο απέναντι της. Σίγουρα δεν άνηκε στους γνωστούς της ή σε κάποια από τις ομάδες πόκερ που έχει συμμετάσχει κατά καιρούς. Και όμως από κάπου τον ήξερε. Ήταν σίγουρη. Μόνο όταν μια νεαρή κοπέλα τους ρώτησε με ευγένεια αν θα πάρουν κάτι και εκείνος αρνήθηκε...

Το μεγάλο ρολόι στο σαλόνι έδειχνε 8 παρά πέντε . Ένα παλιό φιατάκι, που θα έπρεπε να αποσυρθεί εδώ και χρόνια, έφτασε στην είσοδο της βίλας. Ο οδηγός του, ένας άνδρας που είχε ήδη μπει στην τρίτη δεκαετία της ζωής του, λεπτός και καλοντυμένος, άνοιξε το παράθυρο φτάνοντας κοντά στο θυροτηλέφωνο. Άπλωσε το χέρι αλλά το μετάνιωσε. Πήρε ένα...

Μια όμορφη μελαχρινή κοπέλα τραβούσε φωτογραφίες στο χώρο. Ή τουρίστρια ή δημοσιογράφος ήταν, σκέφτηκε. Πιο πιθανό θεωρούσε το δεύτερο καθώς χρησιμοποιούσε επαγγελματική μηχανή και όχι κινητό. Πάντως από τη χαρά που έβγαζε με τις κινήσεις της έδειχνε ότι απολάμβανε τη δουλειά της, όποια κι αν ήταν. Καμιά σχέση με τη σερβιτόρα του μαγαζιού που...

Μία ερώτηση γίνεται συχνά, στα άτομα που ασχολούνται με τη συγγραφή. Είναι κοινότοπη και μερικές φορές ξέρεις ήδη την απάντηση πριν στην πει ο άλλος. Αλλά πόσοι λόγοι μας οδηγούν σε αυτό το μοναχικό μονοπάτι;